mehmet yüce'nin, "idmancı ruhlar: futbol tarihimizin klasik devreleri: 1923-1952, türkiye futbol tarihi - ikinci cilt" kitabından;
izmir ligi (1934-35)
aslında izmir ligi gayet huzurlu ve muntazam bir biçimde başladı. sonra ne olduysa (olan belli aslında, yenilen kulüpler patırtı çıkartmaya başladı) bir deprem oldu. hakemlerin tarafgirliklerinden dem vuran altay, şarkspor ve izmirspor kulüpleri ligden çekildi. anlayacağınız izmir lig maçları suya düştü. bir hafta sonra türkspor da ligden çekildi ve maça çıkmadı. lig heyeti çekilmeleri kabul edip lige devam kararı aldı. yani işleri iyi gitmeyen kulüplerin restlerini gördü. sonra her şey başladığı gibi aniden sütliman oldu. maçlar bir aylık patırtıdan sonra yeniden başladı.
30 kasım 1934'te oynanan şarkspor altınordu müsabakası 0-3 şarkspor'un aleyhine olunca, şarkspor sahayı terk etti. bu hâdise büyük depremin öncüsüydü.
11 ocak 1935'te altınordu türkspor müsabakasında türkspor on kişi kalınca sahayı terk etti. bu maç 12 nisan 935'te yeniden oynandı. altınordu 4-0 kazandı.
18 ocak-22 şubat arası yukarıda bahsettiğim zelzele izmir ligi'ni sarstı. kılıçlar çekildi, gardlar alındı. aracılar ''araya'' girmiş olacak ki, husumetler halının altına süpürüldü ve oyuna devam edildi.
12 nisan 1935'te şampiyonluğun kuvvetli namzeti altay, az kalsın buca ile berabere kalıyordu. vehâb bey imdada yetişti de altay'ı ipten aldı: buca 2-3 altay.
10 mayıs 1935'te karşıyaka'yı mağlup eden altay bir nevi şampiyonluğunu da ilan etti. sonradan bir şeyler oldu. altınordu şu suni ''zelzele'' sırasında oynayıp mağlup olduğu karşıyaka müsabakasının yeniden oynanmasını sağladı. tuhaftır altay'ın buna pek sesi çıkmadı. tekrar maçında karşıyaka'yı mağlup eden altınordu altay'ı ikinci sıraya düşürdü.
