halit kıvanç'ın 1983 basımlı "gool diye diye" kitabından;
milli takımımız seyahate çıkıyor. uzun bir gezi bu... önce polonya'da polonya ile oynayacağız. sonra isviçre'ye geçerek isviçre ile karşılaşacağız. işler zor... fakat şöyle hesaplıyoruz "polonya zorlu takım...8-0'ı unutmuş değiliz. ama ne olsa, o kadar kötü olmaz bu kez... sonra isviçre, zaman zaman yendiğimiz bir rakip... onu da yener, moral alırız dönerken..."
uçaktaki hesap staddakı çarşıya uymuyor ama... polonya'dan beş yiyoruz, isviçre'den de dört...
krakow'un wisla stadı'ndaki maçta onbirimiz şöyle: ali (göztepe) - abdurrahman (eskişehir), muzaffer (gs), ercan (fb). zekeriya (bjk) - kamuran (eskişehir), yusuf (bjk), vahap (eskişehir) - metin kurt (gs), fethi (eskişehir), cemil (istanbulspor)
avrupa uluslararası kupası maçı bu... helmut schön'ün sözlerini hatırlıyorum, mikrofonda maçı anlatırken... "ilk, 20 çok çok 30 dakika dayanıyorsunuz. sonra fizikman çöküyorsunuz" demişti. piliniz bitiyor, demek istemiştir. krakow'da da öyle... 30 dakikayı iyi gecirdik ama, sonra pilimiz bitti. bunalmaya başladı kalemiz... ve ilk gol 33'üncü dakikada ağlarımızda... yine de iyi... ilk yarı 1-0... iyi mi? daima başaşağı olduğumuz kısım, ikinci 45 dakika... krakow'da da tekerrür ediyor bu tarih... yusuf'un yerine yine beşiktaş'tan sanlı'yı alıyoruz, cemil'in yerine de beşiktaşlı nihat'ı... ikinci yarı polonya-türkiye maçı değil de, lubanski-show... büyük yıldız kalemizin önünde piknik yapar gibi dolaşıyor. arada da golünü atıyor. bir değil, iki gol hatta... bir de gadocha'dan... 4-0 oluverdi bile... sonrasında bir şeref sayısı... nihat'tan... zekeriya'nın ortasıyla nihat'ın kafası ve tek türk golü... perdeyi yine lubanski kapıyor: 5-1!..
bir süre önce zirvesine çıktığımız avrupa uluslar kupası grup puan cetvelinde, üç basamak birden iniyorduk. zaten hakkımız olan yere çıkmış değildik ki... hem daha önce 8-0 yenildiğimiz polonya'ya şimdi 5-1 mağlup olmak, hiç de fena değildi. daha az yemiş, üstelik bir tane de atmıştık... kaç gün sonra isviçre'de böylesine güçlü olmayan bir takım önünde 4-0 yenilince daha fazla üzülmeyecek miydik?
