1.ligde mücadele ettiğimiz yıl, o yılları yaşayan arkadaşlarım gibi benimde aklımdan yıllarca çıkmadı. halada hatırlarım, hayıflanırım, kahrolurum. bu forumda yazan birçok arkadaşımın o yıllara yetişemediğini tahmin ediyorum. ligden düşüşümüz ise tam bir tragedyaydı.
son haftaya girildiğinde son 6-7 takımın puanı o kadar birbirine yakındıki hepsi son haftaya düşme korkusuyla girdi. son iki takım kümeye düşecekti ve balkes sondan 2.ciydik. son maçımızı adana da adanaspor ile oynayacaktık. tabi adanaspor üst sıralarda ve düşme korkusu yoktu. bizde de o yüzden bir ümit hasıl olmuş, bizim maça asılmayacaklarını düşünüyorduk. çok önemli bir maç, babam, dayımın oğlu ve ben atladık adanya gittik. tarihi hiç unutmuyorum, 30 mayıs 1976,
neyse staddaki yerimizi aldık, orada konuşulunlar adananın yedek kadrosuyla maça çıkacağı şeklindeydi. herkes bunu konuşuyordu. birde onların o zamanın meşhur golcüsü isa vardı. milli takımdada oynuyordu. o da sakatmış diye duymuştuk. tabi birde en önemli ayrıntıyı unuttum, o sezon beşiktaş'ta düşme potasındaydı ve son hafta şampiyonluğunu garantileyen trabzon deplasmanına çıkacaklardı. gerçi göztepe, zonguldak, ankaragücüde düşme potasındaydı, ama biz galip gelirsek bir mucize olmazsa kurtuluyorduk.
adana da adana idi hani, mesela ilk yarıdaki maçta balıkesirde öyle bir futbol oynamışlardıki, bizi 3-0 yenmişlerdi. bunun dışında o sezon milli ligde kendi sahamızda maç kaybetmemiştik zaten.
maç başlayacağı zaman gördük ki adana as kadrosuyla maça çıkmış, bir baktık sakat denilen isa da sahada. maça da öyle bir asıldılar ki, şaşmamak elde değil. sanki sanırsınız kazanırlarsa şampiyon olacaklar! bizde fena değildik, bizim futbolcumuz reşit maçın başlarında uzaktan öyle bir gol attı ki, enfesti. 1-0 öne geçtik ama daha sonra gol yedik. maç 1-1 iken bir tane penaltımız verilmedi ki, hakem hocalarının hakem kurslarında penaltı nasıl olur diye ders olarak gösterilecek cinsten bir pozisyondu. hakem yedi bizm penaltımızı. birde çok ünlü bir hakemdi o maçtaki hakem, hafızam yanıltmıyorsa doğan babacandı. sonra adana öne geçti, rüzgar gibi oynuyorlardı, dayanmak mümkün değil. sonra gene bir penaltımız oldu, gene vermedi, biz sinirden çıldırma noktasına gelmiştik adeta. dha sonra gelen golle maç koptu zaten, takımızda moralman bozuldu. maçı maalesef 6-1 kaybettik ve küme düştük. hiçbir amacı olmayan adana sanki doping ilacı içmiş gibi öyle bir oynamıştıki şaşamış kalmıştık, başka bir takım için, özelliklede beşiktaş için oynadıkları herkes tarafından konuşulmuştu maçtan sonra. çok üzülmüştük, küme düşmeyi hak etmediğimize inanıyorduk, lige de öyle iyi başlamıştık ki, ilk haftalarda ilk beşteydi sürekli. ama ligin ikinci yarısında takım içindeki bazı sorunlar sebebiylede biraz düşüşe geçmiştik. böyle olmamalıydıi kısmetimiz değilmiş dedik döndük gerisin geriye.
adanalı seyircilerin bile bu işe şaştığını hatırlıyorum. hatta attığımız ilk golde bazı adanalılar alkışlamıştı golümüzü, belliki bizim düşmemizi istemiyorlardı. ama herhalde devreye saha dışı faktörler girdi, günahı yapanların boynuna.
