dün mithatpaşa stadında şampiyonluğu kendi renklerine mal etmek için varları yokları ile mücadele eden iki takımın meydana getirdikleri zevkli, heyecanlı ve zaman zaman kaliteli futbol seyrettik.
bu futbol, önceleri başa baş bir seyir takip etti. sonra ve bilhassa ikinci devreden itibaren galatasarayın rakibini önce çözen, sonra acze düşüren üstünlüğü şekline döndü ve böylece devam ederek bitti.
netice, şayet bu ifâdeti teyid eden bir üstünlük mahiyeti arzetmiyorsa, bunu galatasaraylıların sayılmayacak kadar çok gol fırsatı kaçırmış olmalarıyla izah gerekmektedir.
galatasaray'ın dünkü müstesna oyunu içinde suat ile uğur'un isimlerinden ayrıca bahsetmeyi, zarurui görüyorum.
biri müdafaanın beyni, diğeri hücum hattının, bütün fenerbahçe müdafaasını darma dağınık eden adamı olarak 90 dakika pırıl pırıl parladılar.
bu vesile ile galatasaray'ı başta gündüz ve coşkun'un ismini zikrederek hakem, idareci, taraftar, teknik ilgililileri ile bir kere daha yürekten tebrik ederim.
